RSS

Οι ταμπέλες, η πρόοδος και η συντήρηση

05 Mar

Δημοσιεύθηκε 5/3/13 στο thinkfree.gr

Ταμπέλες παντού. Ταμπέλες διαμαρτυρίας, ταμπέλες στην πολιτική, ταμπέλες στον αθλητισμό και πάει λέγοντας. Δύο πολύ συνήθεις ταμπέλες και τάσεις έχουμε στην πολιτική ανάμεσα στον «προοδευτικό» πολίτη ο οποίος έρχεται σε αντίθεση με τον «συντηρητικό».

Κατά τους δήθεν προοδευτικούς «συντηρητικός» είναι οποιοσδήποτε δε συμφωνεί με τα λεγόμενα της, εκάστοτε, αριστερής ρητορείας. Πράγμα που σημαίνει συνήθως πως είσαι σκοταδιστής, φοράς παρωπίδες, ενδεχομένως να είσαι και ακραίος. Γενικά ο προοδευτικός αρέσκεται στις ταμπέλες. Από την άλλη μεριά αν δεν έχεις κάτι να πιστεύεις, πέρα ίσως από το χρήμα, υποστηρίζεις κάθε τι δήθεν «επαναστατικό», σου αρέσουν οι ελευθερίες σε σκληρά ή μαλακά ναρκωτικά και έχεις πάντα μα πάντα δίκαιο τότε θεωρείσαι «προοδευτικός».

Εδώ έρχεται και κολλάει το μονοπώλιο που κρατά χρόνια τώρα η «αριστερά της προόδου». Μόνο αυτοί μπορούν να νοιάζονται για τον πολίτη και το γενικό καλό. Μόνο οι προοδευτικοί έχουν προβλήματα στη δουλειά, νοιάζονται για τον διπλανό τους και είναι ειρηνιστές. Οποιοσδήποτε δεν ανήκει στην γκλάμουρ κάστα των προοδευτικών συνήθως είναι ακραίος, φίλος με το κεφάλαιο, έχει λυμένα όλα του τα προβλήματα και είναι βολεμένος ή «γρανάζι του συστήματος» όπως αρέσκονται να λένε οι φίλοι μου οι προοδευτικοί.

Όσο και αν σε κάποιους φαίνεται αστείο αυτή είναι η παρωχημένη φρασεολογία που ανήκει στους ψευτοπροοδευτικούς. Ίσως επειδή όλα αυτά κούρασαν πολύ τον μέσο Έλληνα η ψήφος διαμαρτυρίας στις τελευταίες εκλογές να κατευθύνθηκε και σε άλλους χώρους, με ότι αυτό συνεπάγεται. Δεν με ενοχλεί που φίλοι και εχθροί με χαρακτηρίζουν ως συντηρητικό. Αυτό που με εκνευρίζει είναι πως η κάστα των «προοδευτικών» έχει πάντα δίκιο! Παντού και πάντα σε όλους και για όλα θεωρεί πως έχει δίκιο και το τονίζει με δογματικό μάλιστα τρόπο. Συγχωρέστε με που θα σας γκρεμίσω το όνειρο αλλά το να μη δέχεσαι τη γνώμη του άλλου και να μη σηκώνεις μύγα στο σπαθί σου είναι το ακριβώς αντίθετο της προόδου. Ο άκρατος δογματισμός και η λαγνεία για όσες ιδέες και πράγματα έρχονται σε αντίθεση με βασικές αντιλήψεις και πιστεύω ανθρώπων που πιστεύουν σε Πατρίδα ή και θρησκεία δεν είναι πρόοδος. Ίσα ίσα που αυτό ακριβώς είναι οπισθοδρόμηση μιας και δεν υπάρχει κάποια πρόταση αλλά στείρα άρνηση σε όλα.

Προσωπικά δεν μου αρέσουν αυτού του είδους οι ταμπέλες. Και αυτό διότι κανείς δεν μπορεί να είναι πλήρως αντικειμενικός στον ορισμό τέτοιων χαρακτηρισμών. Παρόλα αυτά μιλάμε απλώς για ένα κοινωνικό φαινόμενο το οποίο βλέπουμε καθημερινά. Ένα παράδειγμα μάλιστα είναι ο κεντρικός δήμος της πόλης μας. Δυόμιση χρόνια μετά την πολυπόθητη, για πολλούς «προοδευτικούς» ή μη, αλλαγή ελάχιστα πράγματα έχουν εξελιχθεί προς το καλύτερο. Μέχρι στιγμής κυριαρχεί η πολιτική της εικόνας και όχι της ουσίας. Το ερώτημα είναι για πόσο ακόμα θα συμβαίνει αυτό;

Οι ταμπέλες, η πρόοδος και η συντήρηση.

Advertisements
 

Tags: , , ,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s